ยลถิ่นปราสาทเปือยน้อย โบราณสถานเขมรในเขตอีสานตอนบน

ปราสาทเปือยน้อย โบราณสถานเขมรที่ได้ชื่อว่างดงามและใหญ่ที่สุดในภาคอีสานตอนบน หนึ่งในศิลปกรรมแห่งมรดกอารยธรรมเขมรโบราณที่ทิ้งร่องรอยสำคัญทางประวัติศาสตร์ให้เป็นประจักษ์พยานถึงความยิ่งใหญ่ของอารยธรรมเขมรในอดีต ซึ่งครั้งหนึ่งเคยแผ่อิทธิพลเข้ามาครอบคลุมจนถึงดินแดนอีสานตอนบนของไทยในปัจจุบัน

                รายงานโดย วรุณ สมานเพชร

กู่แก้ว อโรคยาศาลหนึ่งในสามสิบแห่งของภาคอีสาน

ในรัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ยุคที่ศาสนาพุทธรุ่งเรืองมากที่สุดแห่งเมืองพระนคร ทรงโปรดให้มีการก่อสร้างที่พักคนเดินทาง และอโรคยาศาล หรือสถานพยาบาล ตลอดเส้นทางจากเมืองพระนครไปสู่จุดหมายปลายทางต่างๆ  และกู่แก้วก็เป็นหนึ่งในอโรคยาศาล ในจำนวน 30 แห่งที่กระจัดกระจายทั่วภาคอีสาน อันเป็นผลงานจากภูมิปัญญาของช่างเขมรโบราณที่เชื่อมโยงกับศรัทธาในพระพุทธศาสนาเมื่อกว่า 700 ปีที่ผ่านมา

รายงานโดย จริยาภรณ์ เย็นจตุรัส

ตามรอยอารยธรรมเขมรโบราณที่ "กู่สันตรัตน์"

ร่องรอยอารยธรรมของเขมรโบราณมีปรากฏเป็นพื้นที่กว้าง โดยเฉพาะบริเวณอีสานใต้ พบการสร้างปราสาทศิลาแลงขนาดเล็กหรือที่เรียกว่า "กู่" กระจายอยู่ทั่วไป เนื่องจากในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 ซึ่งตรงกับสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 เป็นช่วงที่อารยธรรมเขมรเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก และกู่สันตรัตน์ ก็เป็นหนึ่งในโบราณสถานที่ถูกสร้างขึ้นตามแนวเส้นทางโบราณที่ตั้งต้นจากเมืองพระนครไปยังเมืองต่างๆ โดยเฉพาะในภาคอีสาน

รายงานโดย  อภัสสร สินโพธิ์